16/5/58 วันนี้เป็นวันที่หลวงพ่อคูณละสังขาร และเป็นวันเผาศพตาเภาด้วย
เมื่อพฤหัสบดีที่ผ่านมาได้พาพ่อไปตรวจตามนัดที่ รพ.ศรีนครินทร์กับแพทย์โรคทางเดินอาหาร พาพ่อไปแต่เช้า เพราะก็ทราบกันดีกับการใช้เวลาในการติดต่อกับโรงพยาบาล
ผมก็โชคดีที่เป้นบุคคลากรมีคิวเร็วกว่าคนอื่นๆ แต่ก็เสียเวลากับการหาประวัติหลายชั่วโมง วันนั้นพ่อนั่งรถเข็นทั้งวันเพราะเดินไม่ไหว สีหน้าท่าทางเรียบๆ อิดโรย พูดน้อย เรื่องเหนื่อยก็ดีขึ้นมากๆ ข้าวเช้าทานมาเพียงนม
ผมไปกับพ่อ 2 คนก็สะดวกดี เพราะชินกับสถานที่แล้ว ได้เข้าตรวจราวๆเกือบ 11 โมง ซึ่งที่จริงควรจะเร็วกว่านั้น หมอดูผล CT ช่องท้อง แล้วได้หันมาเรียกผมไปคุยที่อื่นเพื่อบอกผลตรวจและสอบถามว่าพ่อทราบหรือยัง ซึ่งผมก็บอกไปว่าท่านทราบแล้ว หมอจึงเข้ามาพูดความจริงให้พ่อทราบว่าก้อนมันลุกลามเข้าไปเบียดเส้นเลือดที่ตับทำให้ผ่าตัดอะไรไม่ได้แล้ว ทางรักษาคือ เคมีบำบัดซึ่งก็ไม่การันตีว่าจะหายขาดอาจจะเพียงแค่ยืดเวลาเท่านั้น หรืออาจจะทนกับการให้เคมีบำบัดไม่ไหว ให้เราไปปรึกษากันก่อน
พ่อก็ยังมีสีหน้าเรียบเฉยแบบเดิม
มาถึงบ้านผมได้เล่าอาการและความจริงให้พี่น้องทราบ (พี่น้องของพ่อมาเยี่ยมเยอะมาก อาสังข์และภรรยา , อามน , อาแดง , ภรรยาลุงทอง) หลายๆท่านก็เข้าใจไม่มีอาการตกใจมากมายนักแต่ได้ช่วยกันให้กำลังใจพ่อและแม่
หลังจากนั้น 1 วันพวกท่านก็พากันกลับบ้าน ยกเว้นอาแดงที่อยู่ช่วยดูแลพ่อไปก่อน อย่างน้อยก็เป็นเพื่อนแม่ในช่วงที่ท่านกำลังฝึกทำใจ แต่แม่กลับมีความหวังว่าพ่อจะหายได้ไม่คิดว่าจะมีปัญหาที่ตับคิดว่าเป็นแค่ที่ปอด(ซึ่งจริงๆผมก็อธิบายอย่างละเอียดหลายรอบแล้ว) นั่นแสดงว่าท่านยังอยู่ระยะปฏิเสธอยู่ หน้าที่ผมก็คงให้กำลังใจท่านต่อไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น